Werk & arbeidsvoorwaarden
Ziekteverlof in Italië: regels, duur en loondoorbetaling
Ziekteverlof in Italië: wachtdagen, INPS-uitkering, maximaal 180 dagen per jaar, ziekmelding, doktersverklaring en ontslagbescherming. Uitleg voor werkgevers.
Inhoudsopgave
Inleiding
Ziekteverlof is een wezenlijk onderdeel van werknemersrechten: het zorgt ervoor dat medewerkers kunnen herstellen van ziekte zonder te vrezen voor hun baan of inkomen. In Italië wordt ziekteverlof geregeld door een combinatie van nationale wetgeving, collectieve arbeidsovereenkomsten en bedrijfsspecifiek beleid. Dit artikel gaat dieper in op de details van ziekteverlof in Italië en biedt een compleet overzicht voor werknemers én werkgevers.
Wettelijk kader
Nationale wetgeving
In Italië ligt het belangrijkste juridische kader voor ziekteverlof vast in het „Statuto dei Lavoratori” (het werknemersstatuut) en de „Codice Civile” (het burgerlijk wetboek). Deze wetten leggen de basisrechten van werknemers rond ziekteverlof vast. Daarnaast speelt het Italiaanse socialezekerheidsinstituut INPS een cruciale rol bij de uitvoering van de ziekte-uitkeringen.
Recht en duur
Ziekte-uitkering
Medewerkers in Italië hebben vanaf de vierde ziektedag recht op een ziekte-uitkering van INPS. De eerste drie dagen, bekend als het „periodo di carenza” (de wachtperiode), komen doorgaans voor rekening van de werkgever, al kunnen de precieze afspraken per cao verschillen.
Duur van het ziekteverlof
Hoelang een medewerker recht heeft op ziekteverlof hangt af van meerdere factoren, waaronder de aard van de aandoening en het arbeidscontract. In de regel hebben medewerkers recht op maximaal 180 ziektedagen per jaar. In bepaalde gevallen, vooral bij ernstige of chronische aandoeningen, kan die periode worden verlengd.
Procedures bij ziekteverlof
Ziekmelding
Medewerkers moeten hun werkgever zo snel mogelijk op de hoogte brengen van hun ziekte, doorgaans op de eerste dag van afwezigheid. Dat kan telefonisch, per e-mail of via een ander communicatiekanaal dat de werkgever heeft aangewezen.
Medische verklaring
Om het ziekteverlof te onderbouwen is een medische verklaring vereist. Die verklaring, afgegeven door een huisarts of specialist, moet elektronisch naar INPS worden gestuurd. De medewerker moet daarnaast een kopie aan de werkgever verstrekken.
Loon tijdens ziekteverlof
Betalingen door INPS
Vanaf de vierde ziektedag keert INPS de medewerker een daguitkering uit, berekend als een percentage van het gemiddelde dagloon. Het exacte percentage varieert, maar ligt doorgaans rond 50% tot 66,67% van het reguliere salaris.
Bijdrage van de werkgever
Gedurende de eerste drie ziektedagen is de werkgever verantwoordelijk voor doorbetaling van het salaris. Daarnaast bepalen sommige cao’s dat werkgevers de INPS-uitkering aanvullen, zodat de medewerker tijdens het ziekteverlof een hoger percentage van zijn reguliere salaris ontvangt. Buitenlandse bedrijven zonder Italiaanse entiteit kunnen deze werkgeversverplichtingen uitbesteden aan een Employer of Record via payroll- en EOR-diensten in Italië.
Baanbescherming
Bescherming tegen ontslag
Het Italiaanse arbeidsrecht biedt stevige bescherming tegen ontslag tijdens ziekteverlof. Medewerkers mogen niet worden ontslagen louter vanwege hun ziekte. Overschrijdt de afwezigheid van een medewerker de maximale duur van het ziekteverlof, dan kan de werkgever wel een ontslaggrond hebben, mits aan alle wettelijke en contractuele verplichtingen is voldaan.
Collectieve arbeidsovereenkomsten
Collectieve arbeidsovereenkomsten (cao’s) spelen een belangrijke rol bij het vormgeven van het ziekteverlofbeleid in Italië. Deze afspraken, onderhandeld tussen werkgevers en vakbonden, kunnen extra voorzieningen en bescherming bieden bovenop de minimumnormen uit de nationale wetgeving. Medewerkers doen er goed aan hun eigen cao te raadplegen om hun rechten en voorzieningen rond ziekteverlof te kennen.
Bent u van plan een team op te bouwen in Italië? Ons recruitmentbureau in Italië helpt internationale bedrijven aan lokaal talent.
Goed om te weten
Veelgestelde vragen
De werkgever betaalt de eerste drie ziektedagen, het zogeheten periodo di carenza of de wachtperiode. Vanaf de vierde dag keert het Italiaanse socialezekerheidsinstituut INPS een daguitkering uit. Die bedraagt doorgaans ongeveer 50% tot 66,67% van het reguliere salaris, en sommige cao's verplichten werkgevers dat bedrag aan te vullen.
Medewerkers in Italië hebben in de regel recht op maximaal 180 ziektedagen per jaar. Bij ernstige of chronische aandoeningen kan die periode in sommige gevallen worden verlengd.
Ja, een medische verklaring van een huisarts of specialist is verplicht en moet elektronisch naar INPS worden gestuurd, met een kopie voor de werkgever. Daarnaast moet de medewerker de ziekte zo snel mogelijk melden bij de werkgever, doorgaans op de eerste dag van afwezigheid.
Het Italiaanse arbeidsrecht biedt stevige bescherming tegen ontslag tijdens ziekteverlof: medewerkers mogen niet worden ontslagen enkel vanwege hun ziekte. Overschrijdt de afwezigheid de maximale duur van het ziekteverlof, dan kan de werkgever wel een ontslaggrond hebben, mits aan alle wettelijke en contractuele verplichtingen is voldaan.